اين اختراع مربوط به زمينه توليد بتن بوده و يك سامانه جامع و داده‌محور براي طراحي، توليد، حمل و پايش بلادرنگ بتن بهينه ارائه مي‌‌دهد. هدف اصلي اين سامانه، بهينه‌سازي مستمر و پوياي مخلوط بتن براي كاهش هزينه توليد و اثرات محيط‌زيستي (انتشار دي‌اكسيد كربن)، ضمن رعايت دستيابي به خواص مطلوب(مانند اسلامپ و مقاومت فشاري) و انطباق با پارامترهاي عملكردي از پيش‌ تعيين‌شده، است. راه حل فني ارائه شده، مبتني بر يكپارچه‌سازي دقيق و متوالي چند مرحله‌اي است. ابتدا الگوريتم‌هاي بهينه‌سازي از پيش‌بيني‌هاي مدل‌هاي يادگيري ماشين (كه خواص بتن را بر اساس مواد اوليه تخمين مي‌زند) براي ارزيابي طرح اختلاط‌هاي ممكن و تعيين طرح بهينه، با در نظر گرفتن هزينه و اهداف زيست‌محيطي، استفاده مي‌كنند. در مرحله توليد و حمل، سيستم از حسگرها و تحليل تصوير مبتني بر هوش مصنوعي (يادگيري عميق و يادگيري تقويتي) براي اندازه‌گيري بلادرنگ مشخصات سنگدانه‌ها (دانه‌بندي، رطوبت) و اسلامپ و دماي بتن استفاده مي‌كند. اين داده‌هاي بلادرنگ به صورت بازخورد به سيستم (به خصوص به الگوريتم بهينه‌سازي) برگردانده شده و باعث كاليبراسيون مجدد و تنظيم پوياي مقادير اجزاي مخلوط، آب و افزودني‌ها به صورت خودكار در حين اختلاط و حمل مي‌شود تا كيفيت بتن به طور مستمر كنترل و حفظ گردد.